Son güncellenme :01.04.2014 22:21

Anasayfa > YOLUM TİBET’E DÜŞTÜ : LHASA’NIN KÖR ÇOCUKLARI

01.04.2014 Sal, 22:21

28763     Bir kadın düşünün: Bir katırın sırtında , uçurumların kenarında, daracık patikalarda yol alarak Tibet’in  en uzak köylerine gidiyor.Kör  çocuklara  yardım edebilmek ,onlara körler  alfabesini  öğretebilmek, hayatlarında bir fark yaratabilmek için .’’Ne kadar  anlamlı, ne kadar güzel bir iş onun yaptığı’’ diye düşündünüz değil mi? Bahsettiğim kişinin iki yaşındayken geçirdiği bir hastalık sonucunda gözlerinin  kör  olduğunu da eklersem sanırım  yaptığı işin ne kadar zor, ne kadar imkansız gibi göründüğü gerçeğini kimse yadsıyamaz.

 

Hani demiş ya Mevlana  :‘’

İki parmağının ucunu iki gözüne koy.

Bir şey görebiliyor musun bu dünyadan?

Sen göremiyorsun diye bu alem yok değildir’’

 

Sabriye de  göremediği bu dünyaya  sırt çevirmemiş, aksine inatla gitmiş zor olanın üstüne…

 

Bu kitapta Sabriye Tenberken’in Tibet’e giden yolda başından geçenler ve körler okulunun kuruluş mücadelesi anlatılıyor.Sabriye  Tenberken,  Tibet’te özellikle dağ köylerinde körlük oranının çok yüksek olduğunu ve bu körlerin Tibet’in gelenekleri nedeniyle ya evlerde saklandıklarını ya da dilendirildiklerini, hemen hiçbirisinin okuma yazma bilmediğini ve herhangi bir işte çalışma olanakları olmadığını öğrenince, Tibet’e gitmeye ve körlere yardımcı olmaya karar veriyor. Kızıl Haç’a başvuruyor ama yetkililer, gönüllü olarak bir ücret almadan da çalışacak olsa bile bir köre görev veremeyeceklerini söyleyince tek başına Tibet’e gitmeye karar veriyor.

 

Sabriye’nin bu çetin yolculuğunda  ona  eşlik ederken, o katırların sırtında uçurum kenarlarında bulacaksınız kendinizi ve içinizden’’ Aman,dikkat… Off…  ucuz  atlattı …’’diyeceksiniz belki. O çocuklarla geçirdiği verimli,anlamlı zamanlar ve bunların kanıtı olan o doğal ,içten fotoğrafları da görünce kitap sarıp sarmalayacak sizi  ve kitabı bitirdiğinizde içinizde, taa derinlerde ılık bir şeyler hissedeceksiniz belki: karşılık beklemeden yapılan iyiliklerin ,güzel yürekli bu insanla tanışmanın verdiği hazzı…

 

Unutmadan ekleyeyim ,ben bu kitabı okuduğumda yazarın Türk  olduğunu sanıyordum oysa Sabriye ‘nin annesi Türkiye’deyken Sabriye adını  duymuş, anlamı çok hoşuna gitmiş ve bu ismi vermiş kızına. Adı gibi sabırlı  bu güzel yürekli insanın yazdıkları okunmaya değer gerçekten .

0 views

YORUMLAR

Toplam 0 yorum bulunmaktadır.

*